روند تکامل آموزش مهندسی در جهان و ایران

نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی

نویسنده

استادیار دانشگاه شهید باهنر کرمان، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، بخش علوم تربیتی

چکیده

تاریخ آموزش مهندسی شاهد پیشرفت‌های باشکوهی بوده است و بر تکامل آموزش مهندسی دلالت دارد. آگاهی از تکامل تاریخی آموزش مهندسی به درک وضعیت موجود آن و همچنین بهبود و اصلاح آموزش مهندسی متناسب با شرایط جدید کمک می‌کند. در این مقاله، روندهای اصلی آموزش مهندسی در قالب سه رویکرد شامل رویکرد مبتنی بر عمل مهندسی، رویکرد مبتنی بر علم مهندسی و رویکرد مبتنی بر تلفیق علم و عمل مهندسی مطرح شده‌اند. تاریخ آموزش مهندسی در کشور نشان می‌دهد که برنامه‌های آموزش مهندسی در ایران از دو مرحله اول تکامل آموزش مهندسی در سطح جهانی تبعیت کردهاند، اما تغییر و گرایش اساسی به سمت رویکرد مبتنی بر تلفیق علم و عمل مهندسی مشاهده نمی‌شود. سپس، براساس چالش‌های قرن بیست و یکم دورنمایی از آینده آموزش مهندسی ترسیم شده است. در پایان نتیجه‌گیری شد برای اینکه آموزش مهندسی منجر به تربیت مهندسانی گردد که بتوانند مسائل را تشخیص دهند و راه حل‌های موثری برای برآوردن نیاز جامعه طرح کنند باید در برنامه‌های آموزش مهندسی به سه موضوع عمده و تلفیق آنها با یکدیگر توجه شود: علم (چه چیز)، مباحث اجتماعی و انسانی (چرا) و مهندسی (چگونه).

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Evolution trend of engineering education in the world and in Iran

نویسنده [English]

  • Hossein Motahhari-Nejad
Assistant Professor, Department of Education, Faculty of Literature and Humanities, Shahid Bahonar University of Kerman, Kerman, Iran
چکیده [English]

The history of engineering education has seen spectacular achievements which indicate evolution of engineering education. Awareness of the historical evolution of engineering education helps to understand its present situation as well as to improve and change engineering education in relevance to new conditions. In this article, major trends in engineering education have been summarized in three approaches. The approach based on engineering practice, the approach based on engineering science, and the approach based on integration of engineering science and practice. History of engineering education in Iran indicates that the first two approaches of engineering education have been regarded in programs of Iranian engineering education, respectively, but a major change is not seen toward approach based on integration of education science and practice. In this article an outlook to the future of engineering education is traced with regard to challenges of the 21st century. Finally, it was concluded that three subject including science (what), societal and human issues (why), and engineering (who) should be taken into consideration and they should be integrated in programs of engineering education so that engineering graduates can identify problems and design effective solutions for meeting society needs.  

کلیدواژه‌ها [English]

  • Engineering education
  • History
  • Science
  • Practice
  • the twenty-first century