فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران فصلنامه آموزش مهندسی ایران 1607-2316 مقالات آماده انتشار 2026 07 25 Implementing a Time-Limited Engineering Training Method: A Case Study of the General Auto-Mechanics Workshop at Sharif University of Technology" پیاده‌سازی یک روش آموزش مهندسی در زمان محدود: مطالعه موردی کارگاه اتومکانیک عمومی دانشگاه صنعتی شریف 247883 10.22047/ijee.2026.579953.2244 FA صیاد نصیری عضو هیات علمی/دانشگاه صنعتی شریف شهریار کابلی عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی شریف بهروز خطیبی مدرس مدعو، دانشگاه صنعتی شریف Journal Article 2026 05 01 The increasing development of various technologies in today's world is inevitable. Transferring a massive volume of information to students and deepening the learning process within a limited timeframe is difficult and sometimes impossible through traditional teaching methods. This is because educational content and syllabi are expanding, whereas training time cannot be proportionally extended beyond standardized limits. This study aims to implement a time-limited engineering and skills-based training method to efficiently transfer a specific volume of information to students through empirical and practical approaches, thereby establishing an effective learning process. A total of 253 students participated in this study, organized into 48 groups of 4 to 6 members. Over a 6-hour training period, these students examined, analyzed, and tested 8 automotive system components across three domains: knowledge, attitude, and skill, recording their results in pre-designed worksheets. The findings indicate that the mean score achieved was approximately 80% of the maximum possible score. Furthermore, the mean standard deviation across evaluation levels remained within an acceptable range of less than 0.3, and the effectiveness of this method, based on Cohen's d effect size, was found to be 0.67. توسعه فزاینده فناوری‌های مختلف در دنیای امروزی امری اجتناب‌ناپذیر است. انتقال حجم انبوه اطلاعات به دانشجویان و عمق بخشیدن به فرآیند یادگیری در زمان محدود، از طریق روش‌های آموزش‌ سنتی، دشوار و بعضا غیرممکن است. علت آن است که میزان محتویات و سرفصل‌های آموزش رو به افزایش است ولی نمی‌توان متناسب با آن، زمان آموزش را از محدوده استاندارد شده افزایش داد. هدف از این پژوهش پیاده‌سازی یک روش آموزش مهندسی و مهارتی در زمان محدود است تا بتوان حجم مشخصی از اطلاعات را در زمان کم به صورت تجربی و مهارتی به دانشجویان انتقال داد تا فرآیند یادگیری موثری ایجاد شود. در این پژوهش، 253 نفر دانشجو در قالب 48 گروه 4 تا 6 نفره مشارکت داشتند. این دانشجویان طی 6 ساعت آموزشی، 8 بخش از سیستم‌های خودرو را در سه سطح دانش، نگرش و مهارت مورد بررسی، تحلیل و آزمایش قرار ‌دادند و نتایج را در کاربرگ از قبل طراحی شده، ثبت کردند. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که میانگین نمرات کسب شده حدود 80 درصد بالاترین نمره، میانگین انحراف معیار سطوح ارزشیابی در سطح قابل قبول و کمتر از 3/0 و میزان اثربخشی این روش بر مبنای مقدار اندازه اثر کوهن، برابر 67/0 است.