فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایرانفصلنامه آموزش مهندسی ایران1607-23162610320241121A REVIEW OF CHEMICAL ENGINEERING EDUCATION: PAST, PRESENT AND FUTURE DIRECTIONS IN IRAN AND THE WORLDمروری بر آموزش مهندسی شیمی: گذشته، حال و جهتگیریهای آینده در ایران و جهان75220251310.22047/ijee.2024.453157.2073FAمحمدسلطانیهاستاد دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی شریفرهبررحیمیاستاد دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه سیستان و بلوچستان0000-0002-0133-4980تورجمحمدیاستاد، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه علم و صنعت ایران و عضو شاخه مهندسی شیمی فرهنگستان علومسید نظام الدیناشرفی زادهعضو هیات علمی/دانشگاه علم و صنعت ایرانسهیلضرغامیدانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی اصفهانJournal Article20240419In this paper, after a brief investigation of the history of chemical engineering in Iran and the world, the published papers related to chemical engineering education in the Iranian Journal of Engineering Education, on the occasion of its 25th anniversary of publication, were reviewed. In educational part of the present work, the novel educational methods such as remote education, e-learning, game-based education, virtual reality education and the outcomes of these methods are discussed. In addition, from the research perspective, the latest directions of chemical engineering such as stimuli-responsive polymeric micelles, drug delivery, cancer therapy, antimicrobial active packaging films, active food packaging, advanced electro spun nanofiber yarn-based textiles, wound healing applications, advanced technologies for water and wastewater treatment, application of nanomaterials and ionic metals, green and renewable energies, and the applications of artificial intelligence in chemical engineering were reviewed. From the foresight vision and considering the global changes such as environmental challenges, limited world resources, the novel areas of chemical engineering and its future, with emphasis on chemical engineering education, have been investigated. With progresses in many interdisciplinary areas such as energy and decarbonization, water, food, air, human health and medicine, it is being expected that great changes occur in the education of chemical engineering. در این مقاله مروری، پس از بررسی اجمالی تاریخچه مهندسی شیمی در جهان و ایران، انتشارات مرتبط با مهندسی شیمی در فصلنامه آموزش مهندسی ایران طی بیستوپنج سال اخیر مرور شده است. در بخش آموزش، به معرفی رویکردهای نوین آموزش در مهندسی شیمی شامل آموزش از راه دور، آموزش مبتنی بر بازی، و واقعیت مجازی پرداخته شده است.آخرین جهتگیریهای تحقیقاتی مهندسی شیمی شامل بسپارهای پاسخگو به محرک، تحویل دارو، درمان سرطان، فیلمهای بستهبندی فعال ضدمیکروبی، کاربردهای بستهبندی فعال برای مواد غذایی، منسوجات بر پایه نانوالیاف الکتروریسیشده، کاربردهای ترمیم زخم، فناوریهای پیشرفته تصفیه آب و پساب، کاربردهای نانومواد و یونهای فلزی، انرژیهای سبز و تجدیدپذیر و کاربردهای یادگیری ماشین و هوش مصنوعی در مهندسی شیمی بررسی شده است. سپس با رویکرد آیندهنگری، تحولات اخیر در جهان نظیر چالشهای محیط زیستی، محدودیت منابع و مواد اولیه و نیز دسترسی به انرژی و ملاحظات توسعه پایدار، زمینههای نوین مهندسی شیمی و آینده این رشته با تأکید بر آموزش مهندسی شیمی مورد بررسی قرار گرفته است. با گسترش بسیاری از زمینههای بینرشتهای، نظیر انرژیهای نو و کربنزدایی از سیستمهای انرژی و همچنین حوزههای آب، غذا، هوا، بهداشت و امور پزشکی، پیشبینی میشود تحولات شگرفی در آموزش این رشته مهندسی رخ دهد.https://ijee.ias.ac.ir/article_202513_6adf65d5c8a5934db42ac78a407daa14.pdfفرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایرانفصلنامه آموزش مهندسی ایران1607-23162610320241121GREEN CHEMICAL ENGINEERINGمهندسی شیمی سبز536620343910.22047/ijee.2024.447623.2063FAابراهیمواشقانی فراهانیاستاد دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه تربیت مدرس0000-0002-3802-2104سعیدرفیعیاندانشگاه تربیت مدرس0000-0002-3018-3683Journal Article20240309 This article introduces the concept of green chemical engineering as the intersection of “green chemistry” and “green engineering”, emphasizing its importance in the chemical engineering curriculum. This article first describes the twelve goals and principles of “Green Chemistry” and “Green Engineering”. It highlights their role in promoting environmental sustainability and reducing the ecological footprint of chemical processes. After this introduction, green chemical engineering is explored in more detail, focusing on its sustainability criteria and how these principles can be applied to create more environmentally friendly and sustainable chemical processes. The discussion then turns to how the concept of green chemical engineering can be seamlessly integrated into the chemical engineering curriculum and suggests changes and additions to existing courses to include sustainable engineering topics. Finally, the article ends with a short summary and calls for the inclusion of green principles in the educational framework for preparing future engineers for the challenges of sustainable development and emphasizing the importance of equipping them with the knowledge and skills necessary for innovation and responsibility in preserving the environment for sustainable development. در این مقاله، مفهوم مهندسی شیمی سبز، به عنوان نقطه تلاقی «شیمی سبز» و «مهندسی سبز» معرفی شده است و بر اهمیت آن در برنامه درسی مهندسی شیمی تأکید میشود. این مقاله ابتدا اهداف و اصول دوازدهگانه "شیمی سبز” و “مهندسی سبز”را تشریح میکند و نقش آنها را در ارتقای پایداری زیستمحیطی و کاهش ردپای بومشناختی فرایندهای شیمیایی برجسته میکند. پس از این مقدمه، مهندسی شیمی سبز با تمرکز بر معیارهای پایداری آن و نحوه اعمال این اصول برای ایجاد فرایندهای شیمیایی سازگارتر با محیطزیست و پایدار، با جزئیات بیشتری مورد بررسی قرار میگیرد. سپس بحث به این سو میرود که چگونه مفهوم مهندسی شیمی سبز میتواند به طور یکپارچه در برنامه درسی مهندسی شیمی ادغام شود و تغییرات و اضافاتی را به دورههای موجود پیشنهاد میکند تا موضوعات مهندسی پایدار را دربرگیرد. سرانجام، مقاله با خلاصهای کوتاه به پایان میرسد و خواستار گنجاندن اصول سبز در چارچوب آموزشی، برای آمادهسازی مهندسان آینده به منظور چالشهای توسعه پایدار است و بر اهمیت تجهیز آنها به دانش و مهارتهای لازم برای نوآوری و مسئولیتپذیری در حفظ محیطزیست برای توسعه پایدار تأکید میکند.https://ijee.ias.ac.ir/article_203439_7ccd75bccbf3efc408845c492fcd7b6d.pdfفرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایرانفصلنامه آموزش مهندسی ایران1607-23162610320241220ROLE OF DIGITAL TECHNOLOGIES FOR IMPROVING CHEMICAL ENGINEERING EDUCATIONنقش فناوری های دیجیتال در ارتقای آموزش مهندسی شیمی679220259810.22047/ijee.2024.446961.2060FAعلی محمدسهل الدیناستادیار-دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلیتکنیک تهران.رحمتستوده قره باغاستاد دانشکده مهندسی شیمی پردیس دانشکده های فنی دانشگاه تهران0000-0002-1671-3385Journal Article20240304This paper discusses the impacts of digital technologies on the effectiveness of chemical engineering education and their potential to enhance students’ professional skills. The integration of digital technologies, such as spreadsheets, mathematical softwares, industrial simulators, virtual and augmented reality, and artificial intelligence tools, has revolutionized the field of chemical engineering education by creating interactive and contemporary learning environments. These tools can enhance the comprehension and application of concepts and facilitate problem analysis and solving. They also provide virtual practical experiences and stimulate greater engagement with the subject matter among students. However, the adoption of digital technologies also presents certain challenges that should be addressed carefully. These include the need for adequate infrastructure, training, and appropriate assessment methods for fair evaluation of student performance. Despite these challenges, the effective utilization of digital technologies in chemical engineering education can enable students to cultivate and refine their technical and professional skills. Moreover, it can assist professors and researchers in developing advanced tools and improving the overall educational experience. این مقاله به بررسی تأثیر فناوری های دیجیتال بر آموزش مهندسی شیمی می پردازد. با توسعه روزافزون این فناوری ها، ابزارها و محیط های آموزشی نیز تغییر کرده اند و روش های سنتی آموزش، به روش های مدرن و تعاملی تبدیل شده اند. در این نوشته، ابتدا به مزایای استفاده از فناوری های دیجیتال در آموزش اشاره می گردد و سپس به ابزارهای مختلفی که در این حوزه استفاده می شوند، از جمله صفحه گسترده ها، نرم افزارهای ریاضی، شبیه سازهای صنعتی، واقعیت مجازی و افزوده، و ابزارهای متنوع هوش مصنوعی پرداخته می شود. همچنین، فرصت ها و چالش های موجود، در استفاده از فناوری های دیجیتال در آموزش مهندسی شیمی نیز بررسی می شوند. به علاوه، استنتاج های کلیدی، برای استفاده بهینه از فناوری های دیجیتال در آموزش مهندسی شیمی و توسعه مهارت های حرفه ای دانشجویان ارائه می شود. این مقاله می تواند به دانشجویان، اساتید و محققان در حوزه مهندسی شیمی کمک کند تا با استفاده از فناوری های دیجیتال، آموزش مهندسی شیمی را بهبود و ضمن تبدیل چالش ها به فرصت های جدید، برای خلق ابزارهای پیشرفته، راهکارهایی مناسب را برای استفاده بهینه از این فناوری ها در برنامه های آموزشی ایجاد و تجربه نمایند.https://ijee.ias.ac.ir/article_202598_00772cd52e24f0f3fa2dff2a5c5fbb60.pdfفرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایرانفصلنامه آموزش مهندسی ایران1607-23162610320241220NANOTECHNOLOGY IN CHEMICAL ENGINEERINGفناوری نانو در مهندسی شیمی9312820451810.22047/ijee.2024.449986.2070FAامیر حسینمشتاقیدانشکده مهندسی شیمی/ دانشگاه تهرانریحانهباباخانلودانشکده مهندسی شیمی/ دانشگاه تهرانمهدیهیاوریدانشگاه تهرانعلیمؤذنیدانشکده مهندسی شیمی/ دانشگاه تهرانمجتبیشریعتی نیاسردانشکده مهندسی شیمی/ دانشگاه تهرانJournal Article20240326Nanomaterials with their unique properties have created a revolution in various fields of science and technology because their application has improved the efficiency of many processes.This review paper first introduces fabrication methods and characterization techniques for nanomaterials. Top-down and bottom-up approaches are two main strategies for the synthesis of nanomaterials. Each approach offers a variety of methods with considerations for scalability. Besides, various microscopic and spectroscopic methods which are used for the characterization of nanomaterials including size analysis, morphology and chemical composition are discussed. In the following, the focus of this article is on the effect of nanotechnology in chemical engineering. Examples include the development of highly efficient catalysts and adsorbents for the oil and gas industry, the creation of advanced drug delivery systems, and innovations in water treatment. It should be considered that the future of nanomaterials lies in nanoarchitecture, which is based on nanotechnology to create complex and functional material systems by integrating with other disciplines.نانومواد با خواص منحصربهفرد خود، انقلابی در زمینههای مختلف علم و فناوری ایجاد کردهاند زیرا استفاده از این مواد، عملکرد بسیاری از فرایندها را بهبود بخشیده است. این مقاله مروری در ابتدا به بررسی روشهای ساخت و مشخصهیابی برای شناخت و استفاده از نانومواد میپردازد. برای ساخت نانومواد، روشهای بالا به پایین و پایین به بالا، دو رویکرد اصلی مورد استفاده هستند. هر رویکرد، روشهای متنوعی را با ملاحظاتی برای مقیاسپذیری ارائه میدهد. همچنین روشهای مختلف میکروسکوپی و طیفسنجی را که برای تشخیص و شناسایی نانومواد، مشخص کردن اندازه، ریختشناسی و ترکیب شیمیایی استفاده میشوند، در اینجا مورد بحث قرار میگیرند. در ادامه، تمرکز این مقاله بر اثر فناوری نانو در مهندسی شیمی است. به عنوان مثال میتوان به توسعه کاتالیزورها و جاذبهای بسیار کارآمد برای صنعت نفت و گاز، ایجاد سامانههای پیشرفته دارورسانی و پیشرفتهای تصفیه آب اشاره کرد. در ادامه مسیر این فناوری باید توجه داشت که آینده نانومواد در نانومعماری نهفته است و بر پایه فناوری نانو برای ایجاد سامانههای مواد پیچیده و کاربردی با ادغام با سایر رشتهها بنا شده است.https://ijee.ias.ac.ir/article_204518_b3cbdff7635aaaa8ef0b2a4618831314.pdfفرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایرانفصلنامه آموزش مهندسی ایران1607-23162610320241220BIOTECHNOLOGY IN CHEMICAL ENGINEERINGزیست فناوری در مهندسی شیمی12914020608010.22047/ijee.2024.453627.2074FAمنوچهروثوقیاستاد دانشکده مهندسی شیمی و نفت دانشگاه صنعتی شریففاطمهفولادی تالاریدانشگاه تهرانمحمدجوادثقفیدانشگاه صنعتی شریفJournal Article20240423Biotechnology is a fascinating field of science that has emerged from the study of yeast and other microorganisms and their role in the fermentation of various substances. This field has undergone significant theoretical changes and has led to remarkable scientific and industrial advancements. Biotechnology can be broadly defined as applying biological technologies to develop new products and processes that benefit humanity. In this article, we aim to better understand the past and future of this growing science and to identify appropriate strategies for its growth and development in Iran’s scientific and technological landscape. To achieve this, we will first explore the evolution of this field and then examine the impact of international economic and research institutions. Finally, we will assess the status of similar institutions in Iran and the role of chemical engineering in advancing biotechnology, and make suggestions accordingly. With the right strategies and support, Iran can become a leader in this field and reap the benefits of this exciting science.زیست فناوری (بیوتکنولوژی) علمی است که از کشفیات جدید درباره نقش مخمر و سایر موجودات زنده در تخمیر مواد مختلف شکل گرفته است. این علم گاهی با تغییرات نظریه ای روبه رو شد که این تغییرات منجر به پیشرفت های علمی و صنعتی شد. زیست فناوری به طور عمومی علم گسترده و رو به رشدی است که آن را می توان به عنوان فرایندهای مبتنی بر فناوریهای زیستی اطلاق کرد. در این مقاله برای شناخت بهتر گذشته و آیندۀ این علم رو به رشد و همچنین پیدا کردن روش مناسب رشد و نمو این زمینه در پهنه علم و فناوری ایران لازم است که ابتدا با این علم و روند تکامل آن آشنا می شویم، سپس به بررسی نهادهای مؤثر بین المللی شامل نهادهای اقتصادی و پژوهشی پرداخته می شود، در نهایت، پس از بررسی وضعیت نهادهای مشابه در ایران و نقش مهندسی شیمی در پیشبرد آن، پیشنهاداتی برای توسعه زیست فناوری در ایران صورت خواهد گرفت. ایران با راهبردها و حمایت های صحیح میتواند در این زمینه پیشتاز شود و از مزایای این علم مهیج بهره مند گردد.https://ijee.ias.ac.ir/article_206080_2f03ad26d7e9e15daae14a73e6b882ee.pdfفرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایرانفصلنامه آموزش مهندسی ایران1607-23162610320241220CHEMICAL ENGINEERING ROLE IN DEVELOPING BIOMEDICAL ENGINEERINGنقش مهندسی شیمی در توسعه مهندسی (زیست) پزشکی14116620363910.22047/ijee.2024.447692.2064FAابراهیمواشقانی فراهانیدانشگاه تربیت مدرس0000-0002-3802-2104سعیدرفیعیاندانشگاه تربیت مدرس0000-0002-3018-3683Journal Article20240309 In this article, the role of chemical engineering in human health applications is mentioned first, with a particular focus on (bio)medical engineering. Then, the historical background of this role at the beginning of chemical engineers’ activities in this field will be examined with emphasis on important issues. In the following, the future horizons of chemical engineering in several important fields of application in medicine, such as biomaterials, drug delivery systems, and tissue engineering, are explained briefly. Then, the importance of applying chemical engineering principles in the link between chemical engineering and tissue engineering/clinical medicine (translational medicine) is intensively expressed. Finally, how the lessons related to (bio)medical engineering emerged in the chemical engineering educational program and its development until today, including the master’s program of chemical-biomedical engineering in Iran, and a short conclusion will be presented at the end.در این مقاله کوتاه، نخست به نقش مهندسی شیمی در کاربردهای سلامت انسان، با تمرکز ویژه بر مهندسی (زیست)پزشکی اشاره میشود. سپس سابقه تاریخی این نقش در آغاز فعالیت مهندسان شیمی در این زمینه با تأکید بر موارد مهم، بررسی خواهد شد. در ادامه افقهای پیش روی مهندسی شیمی در چند زمینه مهم کاربرد مهندسی شیمی در پزشکی مانند زیستمواد، سامانههای دارورسانی و مهندسی بافت، به صورت فشرده توضیح داده میشوند. سپس چگونگی کاربرد اصول مهندسی شیمی، در پیوند مهندسی شیمی و مهندسی بافتپزشکی بالینی به صورت فشرده بیان میشود. آنگاه به چگونگی پدیدار شدن درسهای مربوط به گرایش مهندسی (زیست)پزشکی در برنامه آموزشی مهندسی شیمی و توسعه آن تا امروز، از جمله برنامه آموزشی کارشناسی ارشد مهندسی شیمی- زیستپزشکی در ایران پرداخته و در پایان نتیجهگیری کوتاه ارائه خواهد شد. https://ijee.ias.ac.ir/article_203639_e85e811482eecc8a417dd21a92c8ad7b.pdfفرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایرانفصلنامه آموزش مهندسی ایران1607-23162610320241220CENTRAL ROLE OF ENGINEERS’ LIVED EXPERIENCE IN INNOVATION AND IMPROVEMENT OF EDUCATIONAL QUALITYنقش محوری تجربه زیسته مهندسان در نوآوری و ارتقای کیفیت آموزشی16718620252110.22047/ijee.2024.458840.2083FAسلواشاهگلیدانشکده مهندسی شیمی دانشکدگان فنی دانشگاه تهرانآرینپورابراهیمی علمداریدانشکده مهندسی شیمی دانشکدگان فنی دانشگاه تهرانرضاال محموددانشکده مهندسی شیمی دانشکدگان فنی دانشگاه تهرانرحمتستوده قره باغاستاد دانشکده مهندسی شیمی پردیس دانشکده های فنی دانشگاه تهران0000-0002-1671-3385Journal Article20240522Currently, the engineering education system in Iran primarily focuses on hard and traditional skills and lacks a well-defined program for teaching soft skills to engineers. Improving the quality of undergraduate programs requires the integration of education with the practical knowledge gained in the society, state agencies, and economic enterprises. This can significantly enhance the educational innovation and future career advancement of engineers. Utilizing the professional experiences of engineers in the structure of university courses or extracurricular activities is one of the effective measures to improve the quality of engineering education. These experiences can serve as a communication bridge between the university and industry and familiarize students with the real-world challenges and opportunities of the profession. In this research, this idea has been explored and analyzed in several different undergraduate programs at the University of Tehran. To evaluate the impact of successful engineers’ professional experiences on undergraduate education, a systematic survey was designed and evaluated based on psychological criteria. The detailed feedback from students was collected and the results were analyzed. Finally, based on the findings of this study, recommendations are provided to improve the quality of engineering education. The serious and continuous implementation of these measures can play a significant role in the development and advancement of the country’s engineering education system and adequately prepare students for their professional environment.در حال حاضر، نظام آموزشی مهندسی در ایران، عمدتاً بر مهارتهای سخت و سنتی تمرکز دارد و فاقد برنامهای مدون برای آموزش مهارتهای نرم به مهندسان است. ارتقای کیفیت دورههای کارشناسی مستلزم تلفیق آموزش با دانش تجربی کسبشده در بستر جامعه، دستگاههای اجرایی و بنگاههای اقتصادی است. این امر میتواند نوآوری آموزشی و پیشرفت شغلی آینده مهندسان را به طور چشمگیری ارتقا دهد. استفاده از تجارب حرفهای مهندسان در ساختار دروس دانشگاهی یا فعالیتهای فوقبرنامه، یکی از اقدامات مؤثر برای ارتقای کیفیت آموزش مهندسی به شمار میرود. این تجارب میتوانند به عنوان پلی ارتباطی بین دانشگاه و صنعت عمل کرده و دانشجویان را با چالشها و فرصتهای واقعی حرفهای آشنا سازند. در این پژوهش، به بررسی و تحلیل این ایده در چندین ورودی مختلف دوره کارشناسی دانشگاه تهران پرداخته شده است. به منظور ارزیابی تأثیرگذاری تجارب حرفهای مهندسان موفق بر آموزش دانشجویان کارشناسی، یک نظرسنجی تخصصی و اصولی طراحی و با معیارهای روانشناسی مورد ارزیابی قرار گرفت. بازخورد دقیق دانشجویان جمعآوری و نتایج حاصل از آن تحلیل شد. در نهایت، بر اساس یافتههای این تحقیق، پیشنهاداتی برای بهبود کیفیت آموزش مهندسی ارائه شده است. اجرای جدی و مستمر این اقدامات میتواند نقش مهمی در توسعه و ارتقای نظام آموزشی مهندسی کشور ایفا کند و دانشجویان را به نحو مطلوب برای حضور در محیط حرفهای آماده سازد.https://ijee.ias.ac.ir/article_202521_55792290a552ca7b78b78d48a147c10e.pdf