فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایرانفصلنامه آموزش مهندسی ایران1607-2316187020160801Exploration of the factors affecting the quality of video conferencing technology in engineering educationکاوشی در عوامل اثرگذار بر کیفیت استفاده از فناوری ویدئو کنفرانس در آموزشهای مهندسی1191624510.22047/ijee.2016.16245FAقاسمسلیمیاستادیار بخش مدیریت و برنامه ریزی آموزشی دانشگاه شیرازمهدیزهتابیاناستادیار بخش مهندسی هستهای دانشگاه شیراززینبپیروی نژاددانشجوی دکتری مدیریت آموزشی دانشگاه شیرازJournal Article20151128Recent studies have shown that video conferencing technology is a useful strategy to connect students with their instructors in teaching and learning environments at universities and higher education institutions. The purpose of the present paper is to carry out an exploration on the factors influencing the use of video conferencing technology to enhance the quality of engineering education. A case study methodology was used in this study. In order to achieve this goal, the researcher focused on this topic during a group interview with 10 graduate students who had used video conferencing technology in engineering courses. The data was analyzed using thematic analysis. The findings revealed that factors affecting the quality of the use of video conferencing technology could be organized in three main categories: roles, teaching-learning interactions, and structure. Accordingly, suggestions for planning and policymaking for the use of this technology in teaching and learning environments were offered at the end of paper. Taking the aforementioned suggestions into consideration would be useful to help optimize and better engineering education.پژوهشهای اخیر نشان دادهاند که فنّاوری ویدئوکنفرانس، هماکنون به عنوان راهبردی سودمند برای ارتباط استاد با دانشجو در محیطهای یاددهی و یادگیری در دانشگاهها و مراکز آموزش عالی کاربرد دارد. هدف مقالة کنونی، کاوشی پیرامون عوامل اثرگذار بر ارتقای کیفیت بهرهگیری از فناوری ویدئوکنفرانس در آموزشهای مهندسی است. روش پژوهش مورد استفاده در این پژوهش، مطالعة موردی بوده است. بهمنظور تحقق هدف پژوهش، با 10 دانشجوی تحصیلات تکمیلی یکی از رشتههای مهندسی که از فنّاوری ویدئوکنفرانس در کلاس بهره برده بودند به شیوه گروه کانونی مصاحبه شد و سپس مصاحبهها با استفاده از روش تحلیل مضمون، تجزیه وتحلیل شد. یافتههای پژوهش بیانگر آن است که عوامل اثرگذار بر کیفیت بهرهگیری از فناوری ویدئوکنفرانس را میتوان در سه مقوله اصلی نقشها، تعاملات یاددهی ـ یادگیری و ساختار جای داد. بر این اساس، در پایان مقاله پیشنهاداتی برای برنامهریزی و سیاستگذاری کاربرد این فنّاوری در محیطهای یاددهی و یادگیری مهندسی ارائه شده است که تامّل در این پیشنهادات میتواند در تعالی کیفیت آموزشهای مهندسی اثرگذار باشد.https://ijee.ias.ac.ir/article_16245_4fa478df5573b6597248fd32f3200107.pdfفرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایرانفصلنامه آموزش مهندسی ایران1607-2316187020160801Technology development in the country with the revision of engineering courses curriculumتوسعه فناوری در کشور با بازبینی برنامه درسی رشته های مهندسی21361624710.22047/ijee.2016.16247FAفیروزبختیاری نژاداستاد دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی امیرکبیرناهیدشیخانعضو هیئت علمی مرکز تحقیقات مهندسی صنایع و بهره وری دانشگاه صنعتی امیرکبیرJournal Article20160118Attention to innovation and technology are important factors in increasing a countny,s economic growth and competitiveness. There is no doubt that science and technology are the most basic elements of economic development, and successful countries are those that convert scientific and technological innovations into wealth. Iran must continually strive to manufacture industrial products based on science and technology, in order to not only keep pace with the world’s rapid growth but also accelerate the country's economic development. The university’s role in the countries planning and management is mainly in technology development and is undergoing serious changes. With the improvement of science, technology, and the globalization of engineering education, the necessity for a continuous review of goals, structures, and new methods in engineering education is felt more than ever. In this article current global technology will be presented, followed by an evaluation of the Iran’s current training for personnel in the field of technology. By studying and verifying undergraduate and postgraduate courses in five selected engineering departments, including Mechanical Engineering, Electrical Engineering, Industrial Engineering, Chemical Engineering, and Polymer Engineering, shortages are extracted, analyzed, and several suggestions are presented to empower engineering students. Finally, the most effective ways to strengthen the relationship between industries and universities are studied, with a view to identify more useful and efficient technology for engineering courses. Key words: engineering education, technology, innovation, undergraduate courses, postgraduate courses, training coursesیکی از عوامل مهم رشد اقتصادی و افزایش توان کشورها در عرصة رقابتپذیری، توجه ویژه به نوآوری و فنّاوری است. تردیدی نیست که دانش و فنّاوری اساسی ترین عناصر جریان توسعة اقتصادی است و کشورهای موفق و پیشرو آنهایی هستند که بتوانند نوآوریهای علمی و فنی را به ثروت تبدیل کنند. ایران نیز باید به منظور همگام شدن با جریان این رشد پرشتاب ، همواره تلاش کند با تولید محصولات صنعتی مبتنی بر علم و فنّاوری، توسعة اقتصادی کشور را تسریع کند. نقش دانشگاهها در مدیریت و برنامه ریزی کشورها بالاخص در توسعة فنّاوری بسیار مهم و در حال تغییرات جدی است. هدف اصلی دانشگاههای نسل اول مبتنی بر آموزش مستقیم بنا شد و این هدف در دانشگاههای نسل دوم (درحالحاضر) بر اساس آموزش مبتنی بر پژوهش و آموزش برای انجام پژوهش تغییر یافت. در نسل سوم دانشگاهها، همزمان با آموزش نیروی انسانی برای تولید علم و توسعه فنّاوری در حل مسائل و مشکلات رایج، تولید کار و ثروت آفرینی نیز در اهداف و برنامه هایشان قرار خواهد گرفت. انتظار میرود که در نسل چهارم دانشگاهها، اضافه بر وظایف نسل سوم، تربیت خلاق و نوآور و خلاقیت و نوآوری حرکت کنند. بنابراین با پیشرفت علم و فنّاوری و جهانی شدن آموزش مهندسی، ضرورت بازنگری مستمر در اهداف، ساختارها و روشهای نوین نظام آموزش مهندسی متناسب با نیازهای کشور در همراهی با تحولات جهانی بیشازپیش احساس میشود. این مقاله دروس موردنیاز برای تربیت نیروی انسانی در توسعة فنّاوری در کشور را بررسی می کند و با مطالعه و بازبینی برنامه های درسی موجود در دوره های کارشناسی و کارشناسی ارشد پنج رشتة مهندسی منتخب و مؤثرتر را بهعنوان مطالعة موردی و نمونه، شامل مهندسی مکانیک، مهندسی برق، مهندسی نفت، مهندسی شیمی و مهندسی نساجی برای توانمندسازی دانشجویان مهندسی کمبودهای موجود استخراج وتحلیل می کند و پیشنهاداتی ارائه میدهد. سپس به راههای تقویت ارتباط مؤثرتر صنعت با دانشگاه برای آموزش مفیدتر و موثرتر فنّاوری در رشتهه ای مهندسی میپردازد.https://ijee.ias.ac.ir/article_16247_99f10c75db90e65de260962ea7db1ae8.pdfفرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایرانفصلنامه آموزش مهندسی ایران1607-2316187020160801Developing Green Design Course for Engineering Studentsتدوین درس طراحی سبز برای دانشجویان مهندسی37541624410.22047/ijee.2016.16244FAسارا ساداتتجارهگروه طراحی صنعتی، دانشکده هنر و معماری، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران.مهدیمتقی پورمربی مرکز گرافیک مهندسی دانشگاه صنعتی شریفJournal Article20151107In the current century, among many challenges facing the humanity, the environmental degradation can be pointed out as a salient one. On the one hand the environmental hazards such as the increase in of the greenhouse gases, global warming, ozone depletion, temperature inversion, energy crisis and the serious damage to the global ecosystem, and on the other hand the rapid technological development and diversity of products all over the world, necessitates a remedy to control and reduce the disastrous effects on the environment, rising from the growing production and consumption. A survey of scientific and industrial developments in the last few decades reveals that the environment can be remedied by the engineers’ effective solutions. That is why it is necessary for all engineers to be aware of their potential impacts on the environment; therefore the training courses seem to be quite necessary for young engineers. In this article the necessity of training the engineering students to achieve the sustainable design is firstly taken into consideration. Afterwards the curriculum of the world’s reputable universities regarding the environmental protection were studied. Summing up various training courses and applying the experiences of the writers out of similar courses, a proper approach, depending on the type of the matter is defined and a course called green design is developed for the engineering students of Sharif University of Technology. In this course, students will get familiar with the product design process and their maximum environmental effects throughout its life cycle. در قرن حاضر بشر با چالشهای زیادی رو<strong></strong>به<strong></strong>رو شده است که یکی از آنها تخریب محیط<strong></strong>زیست است. پدیدههای مخاطره<strong></strong>انگیزی نظیر افزایش گازهای گلخانهای، شکاف لایة اُزن، پدیدة وارونگی هوا، بحران انرژی و رسیدن آسیبهای جدی به بوم سازگان جهانی از یک سو و رشد سریع فنّاوری و تولید انواع محصول در جهان از سوی دیگر به نظر می رسد که باید راهکارهای مناسبی برای تولید و مصرف و نیز کنترل و کاهش تأثیرات منفی بر روی محیطزیست ارائه شود. بررسی پیشرفتهای علمی و صنعتی در چند دهة اخیر نشان میدهد که مهندسان میتوانند با ارائة راهکارهای مناسب اثر قابل توجهی بر حفظ محیط زیست داشته باشند. به همین خاطر، لازم است تمام مهندسان از تأثیرات بالقوة کار خود بر محیط زیست آگاه گردند و همچنین دورههای آموزشی مختلفی برای تربیت مهندسان جوان صورت پذیرد. در این مقاله، ابتدا به اهمیت و ضرورت آموزش دانشجویان مهندسی برای رسیدن به طراحی پایدار اشاره شده است. سپس برنامههای آموزشی تعدادی از دانشگاههای معتبر دنیا در راستای حفظ محیطزیست موردبررسی قرار گرفتهاند و در نهایت با جمعبندی دورههای آموزشی مختلف و با استفاده از تجربیات نویسندگان این مقاله در برگزاری دوره های مشابه، رویکرد مناسب بسته به نوع مسئلة انتخاب شده و درسی به نام طراحی سبز برای دانشجویان مهندسی در دانشگاه صنعتی شریف تدوین و تعریف شده است. بهطوری که دانشجویان در این درس با فرایند طراحی محصول با حداکثری بررسی اثرات منحصر به فرد زیستمحیطی آن در تمام دوره عمر محصول آشنا خواهند شد. <strong> </strong>https://ijee.ias.ac.ir/article_16244_ab102f349d018649e5e5a7db577f059a.pdfفرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایرانفصلنامه آموزش مهندسی ایران1607-2316187020160801Cognitive-Social Robotics: Mysteries and Needsرباتیک شناختی - اجتماعی: رازها و نیازها55761624110.22047/ijee.2016.16241FAعلیمقداریاستاد دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی شریفمینوعالمیاستادیار دانشکده علوم انسانی، گروه زبان انگلیسی، دانشگاه آزاد اسلامی ـ واحد تهران غربJournal Article20150523In recent years robotic technology has extended its applications beyond the factory and is now used for more general-purpose practices in society, such as in clinical affairs and rehabilitation, child and elderly care, search and rescue operations, and many other areas. However for robotic technology to be successful in such fields, it is necessary to reach new levels of ability, robustness, physical skills, cognitive ability and intelligence. When designing and constructing social-cognitive robots one faces many challenges, the most significant of which is to build robots which live up to the needs and expectations of the human mind. How we communicate with machines with a higher quality physical appearance and machines which look alive differs from the way we interact with a computer, cell phone, or other smart devices. It is necessary, therefore, to be aware of such differences and know how to take advantage of them. In this paper, we discuss the emerging and interdisciplinary field of cognitive and social robotics, in particular robot assisted treatments, and the effect of modern technology on education(in other words, the application of engineering in education). Moreover, through the introduction of key features and some research topics, several different opportunities to join this scientific field have been suggested. <span style="text-decoration: line-through;"> </span>فنّاوری رباتیک این روزها برنامه های کاربردی خود را از کارخانه ای به سمت کاربردهای عمومی تری در جامعه، نظیر کاربرد رباتها در امور بالینی و توانبخشی، پرستاری کودکان و سالمندان، عملیات جستوجو و امداد، و غیره گسترش داده است. برای آنکه فنّاوری رباتیک بتواند در چنین محیطهایی موفق عمل کند، لازم است به سطح جدیدی از توانمندی، مهارتهای فیزیکی، و قابلیّتهای هوشی و شناختی ارتقا یابد. در مسیر طراحی و ساخت رباتهای اجتماعی ـ شناختی چالشهای زیادی پیشِ روی انسان قرار دارد که یکی از بزرگترین آنها ساخت رباتهایی منطبق با نیازها و انتظارات ذهن انسان است. نحوۀ برقراری ارتباط ما با ماشینهایی با اشکال فیزیکی باکیفیتتر و باروحتر با نوع تعامل با یک رایانه، تلفن همراه یا دیگر ابزارهای هوشمند متفاوت است. لازم است این تفاوتها را درک کنیم تا بدانیم چگونه از این تفاوت به عنوان اهرمی قدرتمند بهره ببریم. در این مقاله حوزۀ نوین و چند رشته ای رباتیک اجتماعی ـ شناختی و تأثیر فنّاوریهای نوظهور در آموزش (یا به عبارت دیگر کاربرد مهندسی در آموزش) و کمک درمان معرفی شدهاند. بهعلاوه، با ارائۀ ویژگیهای کلیدی و برخی موضوعات پژوهشی راههای ورود به این زمینۀ علمی نشان داده شده است.https://ijee.ias.ac.ir/article_16241_c3eeb87920e101814f85b28d030738ab.pdfفرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایرانفصلنامه آموزش مهندسی ایران1607-2316187020160801Using 3D printing technology to improve the quality of teaching engineering drawing courseاستفاده از فناوری چاپگرهای سه بعدی در بهبود کیفیت آموزش درس نقشه کشی صنعتی77971624310.22047/ijee.2016.16243FAمهدیمتقی پورمربی مرکز گرافیک مهندسی دانشگاه صنعتی شریفJournal Article20151006Although 3D printing is only two decades old, dramatic improvements have occurred in the production cycle. At the present time many big industrial centers, such as the automotive industry, medical equipment industry, military industries, as well as many others use this technology. This group of technologies is called rapid prototyping. Conventionally, model building with traditional methods such as the milling and turning process is very time-consuming, difficult, and expensive. With the help of this new technology a model can be directly made and laminated from a 3D model that has been developed by CAD software. Another important application of this technology is its use in educational and research areas. Engineering students are facing more and more with problems such as 3D spatial visualization. Therefore, the researcher built 3D physical models with the help of a 3D printer and gave them to students to use in class. According to surveys and tests taken on a number of male students enrolled in engineering drawing, it was found that most had a positive attitude towards the use of physical three-dimensional models and test results show improvement in the quality of the educational process.از ظهور فنّاوری چاپگرهای سه بُعدی نزدیک به دو دهه میگذرد. اما در این زمان محدود، پیشرفتهای شگرفی در چرخۀ تولید محصول رخ داده است. به طوریکه، در بسیاری از مراکز صنعتی بزرگ از قبیل صنایع خودروسازی، تجهیزات پزشکی، صنایع نظامی و غیرمجاز این فنّاوری استفاده میکنند. اصطلاحاً به این گروه از فنّاوریها «نمونه سازی سریع» گفته میشود. همانطور که میدانیم ساخت مدل به روش سنتی مثل استفاده از دستگاههای فرز و تراش فرایندی بسیار وقتگیر، مشکل و هزینه بر است. درحالیکه به کمک این فنّاوری میتوان یک نمونه را به صورت لایه لایه مستقیماً از روی فایل مدل سه بُعدی آن، که توسط یکی از نرم افزارهای که تهیه شده است، ساخت. یکی دیگر از کاربردهای مهم این فنّاوری، استفاده از آن در مباحث آموزشی و تحقیقاتی است که از دید دانشگاههای برتر دنیا مخفی نمانده است. بیشتر دانشجویان مهندسی در درس نقشه کشی صنعتی با مباحثی همچون تجسم فضای سه بُعدی و مجهول یابی تصویر سوم با مشکل روبه رو هستند، لذا نویسندۀ این نوشتار مدلهای فیزیکی تمرینها را به کمک چاپگر سه بُعدی میسازد و در کلاس در اختیار دانشجویان قرار میدهد. باتو جهبه نظرسنجی و آزمونهای گرفته شده بر روی تعدادی از دانشجویان مرد، که در درس نقشه کشی صنعتی ثبت نام کرده بودند<strong>.</strong> مشخص شد که بسیاری از آنها نسبت به استفاده از مدلهای سهبُعدی فیزیکی نگرش مثبتی دارند و نتایج آزمونها بهبود در کیفیت فرایند آموزش را نشان میدهد.https://ijee.ias.ac.ir/article_16243_70ca55f33cb2fcd5e2d674587ed9d5c2.pdfفرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایرانفصلنامه آموزش مهندسی ایران1607-2316187020160801Performance Evaluation of the Iranian Researchers, Universities and Research Institutions in the Engineering Education Using Social Network Analysisارزیابی عملکرد پژوهشگران، دانشگاهها و مؤسسات پژوهشی در زمینهی آموزش مهندسی ایران بر اساس شاخصهای تحلیل شبکههای اجتماعی991181624610.22047/ijee.2016.16246FAاحسانگراییدکتری علم اطلاعات و دانششناسی، دانشگاه لرستان، خرم آبادصباسیامکیکارشناس ارشد علم اطلاعات و دانششناسی دانشگاه شهید چمران اهوازJournal Article20151223This research used a scientometirc approach and social network analysis indices to investigate the co-authorship network between Iranian researchers, universities and research institutions in Iran’s engineering education field. The corpus of the study included 444 articles published in Persian in the Iranian Journal of Engineering Education from1999 to 2014. The network co-authorship matrix was drawn using a Ravar-Matrix; and then two types of social network software, UCINET and VOSviewer, were utilized for data analysis. The productivity index results revealed that the largest number of articles were written by M. Yaghobi (20 articles), J. Hejazi (15 articles), GH. Daneshi (15 articles), H. Memarian (15 articles) and P. Davami (14 articles). Moreover, based on centrality indices of the Iranian Journal of Engineering Education researchers like M. Yaghobi, P. Davami and J. Hejazi were assumed to play leading roles in the co-authorship network. In terms of the scientific productivity index, Sharif University of Technology (65 articles), Shiraz University (58 articles), and University of Tehran (57 articles) achieved the highest ranks.In addition, based on indices of degree centrality, between ness centrality, and closeness centrality, universities like Sharif University of Technology, Shiraz University, University of Tehran, and Islamic Azad University were the most effective universities in terms of scientific productivity in the Iranian Journal of Engineering Education.پژوهش حاضر با بهرهمندی از شاخصهای تحلیل شبکههای اجتماعی به مطالعهی شبکهی همتألیفی پژوهشگران، دانشگاهها و مؤسسات پژوهشی در حوزهی آموزش مهندسی ایران پرداخته است. پژوهش حاضر از نوع کاربردی بوده و از شاخصهای علمسنجی و تحلیل شبکههای اجتماعی استفاده کرده است. جامعهی این پژوهش از 444 مقاله تألیفی فارسی تشکیل شده که طی سالهای 1378 تا 1393 در فصلنامه آموزش مهندسی ایران منتشر شده است. ماتریس همتألیفی شبکه با استفاده از نرمافزار راور ماتریس و ترسیم و تحلیل شبکههای همتألیفی با استفاده از نرمافزارهای شبکههای اجتماعی یو.سی.آی.نت و وی.او.اس.ویوور انجام شده است. بررسی عملکرد پژوهشگران نشان داد که بیشترین تعداد مقالات تألیفی در شبکهی همتألیفی پژوهشگران به محمود یعقوبی (20 مقاله)، جلال حجازی (15 مقاله)، غلامحسین دانشی (15 مقاله)، حسین معماریان (15 مقاله) و پرویز دوامی (14 مقاله) اختصاص یافت. تحلیل عملکرد انفرادی پژوهشگران بر اساس شاخصهای مرکزیت درجه، بینیت و نزدیکی بیانگر این است که محمود یعقوبی، پرویز دوامی و جلال حجازی را میتوان اثرگذارترین پژوهشگران شبکهی همتألیفی فصلنامه آموزش مهندسی برشمرد. همچنین مطالعهی عملکرد دانشگاهها و مؤسسات پژوهشی نشان داد که دانشگاههای صنعتی شریف، شیراز و دانشگاه تهران به ترتیب با تولید 65، 58 و 57 مقاله از نظر شاخص تولید علمی در ردههای اول تا سوم قرار دارند. براساس شاخصهای مرکزیت درجه، مرکزیت بینت و مرکزیت نزدیکی نیز دانشگاه صنعتی شریف، دانشگاه شیراز، دانشگاه تهران و دانشگاه آزاد اسلامی را میتوان اثرگذارترین دانشگاهها در زمینهی آموزش مهندسی ایران به حساب آورد. کلیدواژهها: تحلیل شبکههای اجتماعی، شبکه همتألیفی، شاخصهای مرکزیت، فصلنامه آموزش مهندسی ایران.https://ijee.ias.ac.ir/article_16246_f00ca20f88ef7d8e844f1ceb79fa99e4.pdfفرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایرانفصلنامه آموزش مهندسی ایران1607-2316187020160801Investigation of performance of 18 months program of technical and vocational training organization: A Metroploitan Case studyبررسی عملکرد طرح آموزشی 18ماهه (ممتاز) سازمان آموزش فنی و حرفهای: مطالعه موردی یکی از کلانشهرهای کشور1191301624210.22047/ijee.2016.16242FAیدالهمهرعلی زادهاستاد، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهوازسکینهشاهیاستادیار، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهوازمهرانطاهریدانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهوازJournal Article20150811This study examined the performance of the 18- month selective plan of a Technical and Vocational Training Organization in one of the mega cities in Iran. The method used in this research was a mixed method based on interviews, data analysis, and the implementation of a questionnaire. Based on the preliminary interview, a questionnaire was designed concerning four groups and the grading of each measurement was done regarding the extent to which they were weak or unfavorable. The participants of the study consisted of all apprentices of the 18-month plan, all the trainers, managers and experts in charge and also all the employers who recruited the apprentices. As regards the quantitative part, the sampling methods were ‘statistical sampling’ and ‘stratified random sampling’ and as for the qualitative phase ‘purposive sampling’ was practiced. The results of the study showed that: (a) the average degree of weakness and inefficiency of the management criteria accounted for 3.64 out of 5 (undesirable), the competence of the trainers 3.39 (undesirable), equipment and training facilities 3.47 (undesirable), the educational standards 3.38 (undesirable), and the harmony of training with market needs 3.87 ( highly undesirable). Also, the average response of the four groups to the weakness and inefficiency of the five scales was 3/54 toout of 5 was (poor), (b) competence, motivation, talent, and interest of the applicants were noting line with the goals, educational standards, and educational content of the plan, and (c) educational procedures failed to carry out the training complying with the educational standards and authorized skills in each field. Therefore, the outputs of the educational plan did not correspond to the needs of the industry and labor market.این پژوهش به بررسی عملکرد اجرایی طرح 18 ماهه (ممتاز) سازمان فنی و حرفهای یکی از کلانشهرهای کشور پرداخته است. روش مورداستفاده در این پژوهش روش آمیخته بر پایۀ انجام مصاحبه، تحلیل اسناد و اجرای پرسشنامه است. پرسشنامه با توجه به مصاحبۀ اولیه با چهار گروه ساخته شد که نحوۀ نمره گذاری هر مقیاس و گویه با توجه به شدت ضعف و نامطلوب بودن آن است. جامعۀ آماری این پژوهش متشکل از تمام کارآموزان طرح 18ماهه، تمام مربیان طرح، مدیران و کارشناسانی است، که در زمان اجرای طرح مسئولیت داشته اند، و کارفرمایانی است، که کارآموزان طرح 18ماهه را استخدام کردهاند. روش نمونه گیری در بخش کمی روش نمونه گیری سرشماری و تصادفی طبقهای و در بخش کیفی روش نمونهگیری هدفمند است. نتایج پژوهش نشان داد که: الف ـ میانگین درجۀ ضعف و نامطلوب بودن مقیاس مدیریت دوره از (5) 64/3 (نامطلوب)، توانمندی مربیان 39/3 (نامطلوب)، تجهیزات و امکانات آموزشی 47/3 (نامطلوب)، استاندارد آموزشی 38/3 (نامطلوب)، تناسب آموزشها با نیاز بازار کار 87/3 (بسیار نامطلوب) است و میانگین پاسخ چهار گروه به درجۀ ضعف و نامطلوب بودن پنج مقیاس 54/3 از 5 (نامطلوب) است؛ ب ـ توانمندی، انگیزه، استعداد و علاقۀ ورودیهای طرح متناسب با اهداف، استاندارد آموزشی و محتوای آموزشی رشتههای طرح نبوده است؛ پ ـ فرایندهای آموزشی طرح نتوانسته اند مهارتهای مصوب در استاندارد آموزشی هر رشته طرح را به طور کامل و باکیفیت به کارآموزان آموزش دهند؛ ت ـ خروجیهای، برنامههای آموزشی طرح با نیازهای صنعت و بازار کار از دیدگاه چهار گروه مطابقت لازم را نداشته اند. <strong> </strong>https://ijee.ias.ac.ir/article_16242_8db966959676f75bd2ba06c4a2ea266a.pdf