آموزش درس «آشنایی با معماری جهان» در ایران: تحلیل مضمونی دیدگاه ‏های مدرسان

میرنظامی ضیابری, سیدمجید; معماریان, غلامحسین; محمدمرادی, اصغر

doi:10.22047/ijee.2023.390309.1968

آموزش درس «آشنایی با معماری جهان» در ایران: تحلیل مضمونی دیدگاه ‏های مدرسان

نوع مقاله : مقاله علمی - پژوهشی

نویسندگان

سیدمجید میرنظامی ضیابری ¹

غلامحسین معماریان ²

اصغر محمدمرادی ³

¹ دانشجوی دکتری دانشگاه علم و صنعت ایران

² دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران،‌ ایران

³ گروه مرمت، دانشکده معماری و شهرسازی،‌ دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

https://doi.org/10.22047/ijee.2023.390309.1968

چکیده

هدف پژوهش حاضر شناسایی وضعیت کنونی آموزش درس معماری جهان در ایران از دیدگاه مدرسان است تا زمینه‏ ای برای استعمارزدایی از برنامۀ درسی آن فراهم شود. شرکت ‏کنندگان در این پژوهش نه نفر از مدرسان معماری جهان در نه دانشگاه دولتی هستند که از طریق نمونه ‏گیری هدفمند گزینش شده‏ اند. گردآوری داده‏ ها با انجام مصاحبه ‏های نیمه ‏ساختاریافته صورت گرفت و از نظر مضمونی تحلیل شد و تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. شش مضمون اصلی در مصاحبه‏ ها یافت شد: انگیزه ‏های مدرسان، نتایج یادگیری دانشجویان، رویکردهای آموزشی، راهبردهای آموزشی، منابع آموزشی و معضلات آموزشی. بر اساس یافته‏ های پژوهش، مدرسان معماری جهان دانش ‏آموختگانی از رشتۀ معماری هستند که به تاریخ علاقه دارند یا در زمینۀ تاریخ معماری پژوهش کرده‏ اند. از نگاه آنان اصلی‏ترین خروجی یادگیری درس تقویت مهارت‏های طراحی است. آنان برای تدریس از ترکیبِ هشت رویکردِ تاریخ ‏نگارانه، تحلیلی، تطبیقی، توصیفی، سیاق‏مند، گونه‏ شناسانه، مفهومی و میان‏ فرهنگی استفاده می‏کنند. اصلی‏ ترین معضلات تدریس عبارتند از اندک بودن زمان درس، توجه بیشتر دانشکده ‏ها به دروس طراحی، فقدان منابع معتبر به زبان فارسی و امکان‏ ناپذیری بازدید از آثار تاریخی برون‏ مرزی. این پژوهش با بررسی انگیزه‏ ها، نتایج یادگیری، رویکردها، راهبردها، منابع و مشکلات آموزشی، به غنای ادبیات آموزش معماری می‏ افزاید و پیشنهادهایی برای توسعه و نوآوری برنامه‏ های درسی ارائه می ‏کند.

کلیدواژه‌ها

آموزش معماری

معماری جهان

تاریخ معماری

‏ برنامه ‏ریزی درسی

رویکردهای آموزشی

20.1001.1.16072316.1402.25.98.6.8

موضوعات

پژوهش در آموزش مهندسی

عنوان مقاله English

TEACHING “THE INTRODUCTION TO WORLD ARCHITECTURE” IN IRAN: A THEMATIC ANALYSIS OF UNIVERSITY LECTURERS’ VIEWS

نویسندگان English

Seyed Majid Mirnezami Ziabari ¹

Gholamhossein Memarian ²

Asghar Mohammadmoradi ³

¹ Iran University of Science and Technology (IUST)

² Department of Architecture, School of Architecture and Environmental Design, Iran University of Science and Technology, Tehran, Iran

³ Department of Building Conservation, School of Architecture and Environmental Design, Iran University of Science and Technology, Tehran, Iran

چکیده English

This research aims to examine how the World Architecture survey course is taught in Iranian universities so as to prepare the ground for changing its curriculum to make it more inclusive and diverse. The research participants are nine lecturers who teach world architecture in nine public universities, selected through purposive sampling. The data was collected through interviews and analyzed thematically and continued until saturation. The analysis revealed six main themes: teacher’s motivations, student learning outcomes, teaching approaches, teaching strategies, materials, and teaching problems. The findings indicate that the lecturers are graduates of architecture programs who are interested in history or have researched architectural history. The main student’s learning outcome is to strengthen their design skills by studying world architecture. Lecturers use a combination of eight teaching approaches: analytical, comparative, conceptual, contextual, cross-cultural, descriptive, historiographical and typological. They face several problems, such as limited time, low priority of the course in the curriculum, lack of reliable sources written in Persian, and difficulty of visiting historical monuments abroad. By exploring the motivations, outcomes, approaches, strategies, materials, and problems of teaching world architecture in Iran, this research contributes to the literature on architectural education and offers recommendations for curriculum development and innovation.

کلیدواژه‌ها English

Architectural education

world architecture

architectural history

curriculum development

teaching approaches

Akcan, E. (2014). Postcolonial theories in architecture. In E. Haddad, D. Rifkind, & P. L. Laurence (Eds.), A critical history of contemporary architecture 1960-2010 (pp. 115-136). Ashgate.
Akkach, S. (2021). Neo-Eurocentrism and science: Implications for the historiography of Islamic art and architecture. International Journal of Islamic Architecture, 10(1), 203-215. https://doi.org/10.1386/ijia_00040_1.
Arun Kumar Pokhrel. (2011). Eurocentrism. In D. K. Chatterjee (Ed.), Encyclopedia of global justice (pp. 321-325). Springer, Dordrecht. https://doi.org/10.1007/978-1-4020-9160-5_25.
Baydar, G. (2003). Teaching architectural history in Turkey and Greece: The burden of the mosque and the temple. Journal of the Society of Architectural Historians, 62(1), 84-91. https://doi.org/10.2307/3655085.
Brouwer, P. (2015). In the margin of the canon: Dutch architecture in the first architectural surveys of the nineteenth century. The Journal of Architecture, 979-1001.Brouwer, P. (2018). The pioneering architectural history books of Fergusson, Kugler, and Lübke. Getty Research Journal, 10(1), 105-120.
Brouwer, P., & Jõekalda, K. (2020). Introduction: Architectural identities of European peripheries. The Journal of Architecture, 25(8), 963-977. https://doi.org/10.1080/13602365.2020.1851542.
Çelik, Z. (2018). Reflections on architectural history forty years after Edward Said’s Orientalism. Journal of the Society of Architectural Historians, 77(4), 381-387. https://doi.org/10.1525/jsah.2018.77.4.381.
Ching, F., Jarzombek, M., & Prakash, V. (2007). A global history of architecture. John Wiley & Sons.
Dutta, A. (2001). Norming pedagogy. Thresholds, (23), 10-15. http://www.jstor.org/stable/43866484.
FathiVājargāh, K. (2004, July). Feasibility study of teachers’ contributions in curriculum processes in Iranian education system. Quarterly Journal of Educational Innovation, 3(2), 59-78. [in Persian].
Fraser, M. (2016). Kathleen James-Chakraborty, Architecture Since 1400 [Review of the book Architecture Since 1400, by K. James-Chakraborty]. ABE Journal, [online], 9-10. https://doi.org/10.4000/abe.11655.
Fraser, M. (Ed.). (2020). Sir Banister Fletcher’s global history of architecture (Twenty-first edition). Bloomsbury Visual Arts.
James-Chakraborty, K. (2014). Architecture since 1400. University of Minnesota Press.
Hoekstra, R. (2014). Modernity beyond the west: A review of Kathleen James-Chakraborty’s Architecture Since 1400. Architectural Histories, 2(1), 1-3. https://doi.org/10.5334/ah.ca.
Ingersoll, R., & Kostof, S. (2013). World architecture: A cross-cultural history. Oxford University Press.
Ingersoll, R. (2019). World architecture: A cross-cultural history (Second edition). Oxford University Press.
Kostof, S. (1985). A history of architecture: Settings and rituals. Oxford University Press.
Kuckartz, U. (2014). Qualitative text analysis: A guide to methods, practice & using software. SAGE.
La León, M. V. de (2019). Modern to contemporary: A historiography of global in architecture. Cuaderno De Notas, (20), 43-52.
Levitt, P., & Rutherford, M. (2019). Beyond the west: Barriers to globalizing art history. https://academicworks.cuny.edu/ahpp/vol4/iss1/2/.
Mirnezami Ziabari, S. M., Memarian, G., & Mohammadmoradi, A. (2022). The world of world architecture: A qualitative content analysis of world architecture tests in Iranian master of architecture entrance exams from 2002 to 2021. Journal of Architecture and Urban Planning, 15(37), 95-119. https://doi.org/10.30480/aup.2022.3958.1864 [in Persian].
Morse, J. M. (2007). Sampling in grounded theory. In A. Bryant & K. Charmaz (Eds.), The SAGE handbook of grounded theory (pp. 229-244). SAGE.
Pyla, P. (1999). Historicizing pedagogy: A critique of Kostof’s “A History of Architecture”. Journal of Architectural Education, 52(4), 216-225. http://www.jstor.org/stable/1425411.
Qayyoomi Bidhendi, M., & Abdollahzadeh, M. M. (2013). Flowers harvest for the friends of architectural school, reflections on achievements for architectural education in Iran. Iranian Journal of Engineering Education, 14(56), 55-73. https://doi.org/10.22047/ijee.2013.3010.
Rabbat, N. (2018). The hidden hand: Edward Said’s Orientalism and architectural history. Journal of the Society of Architectural Historians, 77(4), 388-396.
Said, E. W. (1979, 1978). Orientalism (1st Vintage Books ed.). Vintage Books.
Stefani, L. (2009). Planning teaching and learning: Curriculum design and development. In H. Fry, S. Ketteridge, & S. Marshall (Eds.), A handbook for teaching and learning in higher education: Enhancing academic practice (3rd ed.). Routledge.
Wallerstein, I. (1997). Eurocentrism and its avatars: The dilemmas of social science. Sociological Bulletin, 46(1), 21-39. https://doi.org/10.1177/0038022919970102.